Śnieżne Kotły

Kilkadziesiąt metrów skalnej krawędzi, z których widać naraz obie niecki, stupięćdziesięciometrową ścianę i pół Dolnego Śląska. Miejsce, dla którego robi się tu sześciogodzinną wycieczkę.

Co się właściwie ogląda

Dwie niecki wyżłobione przez lodowce w plejstocenie, oddzielone skalnym żebrem. Lodowiec zsuwał się z grzbietu i przez tysiące lat wybierał materiał ze zbocza, zostawiając niemal pionowe ściany i płaskie dno.

Na półkach skalnych przetrwały gatunki, które przywędrowały tu w epoce lodowcowej i nie mają w Polsce innych stanowisk. To dlatego dno kotłów objęte jest ochroną ścisłą, a szlak prowadzi wyłącznie górą.

Kiedy przyjść

Wrzesień i październik: powietrze najczystsze w roku, największa szansa na inwersję. Latem grzbiet bywa zatłoczony, a upalne popołudnie zamyka widoczność zamgleniem.

Uwaga: Zejście do kotłów jest zakazane pod karą grzywny. Widok z krawędzi jest i tak lepszy niż z dna.