- Gołoborzegeologia
- Rumowisko wielkich głazów bez pokrywy roślinnej, powstałe z rozpadu skały pod wpływem mrozu.
- Grzbiet Głównyteren
- Główne pasmo biegnące ze wschodu na zachód, którym przez kilkanaście kilometrów prowadzi granica polsko-czeska. Szlak grzbietowy to najbardziej charakterystyczna trasa Karkonoszy.
- Halateren
- Wysoko położona łąka używana dawniej do wypasu. Stąd nazwy: Hala Szrenicka, Hala pod Łabskim Szczytem.
- Inwersjapogoda
- Sytuacja, w której chmury i zimne powietrze zalegają w dolinie, a szczyt wystaje ponad nie w słońcu. Najczęstsza jesienią i zimą.
- Kocioł polodowcowygeologia
- Nisza wyżłobiona przez lodowiec w zboczu góry, o stromych ścianach i płaskim dnie. W Karkonoszach największe to Śnieżne Kotły, Kocioł Wielkiego Stawu i Kocioł Małego Stawu.
- Kosodrzewinaprzyroda
- Zimozielona sosna górska rosnąca płożącymi się kępami powyżej granicy lasu. Wbrew częstemu przekonaniu nie przebarwia się jesienią - to zawsze zielone piętro.
- Laboranthistoria
- Karkonoski zielarz z Karpacza. W XVII i XVIII wieku laboranci zbierali górskie zioła i wyrabiali z nich leki; około roku 1700 zawiązali własny cech.
- Liczyrzepalegendy
- Duch Gór, najbardziej znana postać karkonoskiego folkloru. Po niemiecku Rübezahl, po czesku Krakonoš. Bywa opiekunem, bywa złośliwcem.
- Torfowisko wysokieprzyroda
- Mokradło zasilane wyłącznie wodą opadową, z grubą warstwą torfu. Największe kompleksy w Karkonoszach należą do najrozleglejszych w górach Europy Środkowej.
- Tundra arktyczno-alpejskaprzyroda
- Bezleśne piętro powyżej granicy lasu z roślinnością reliktową z epoki lodowcowej. W Karkonoszach unikat w skali Europy Środkowej.
- Walończycyhistoria
- Poszukiwacze kamieni szlachetnych i kruszców działający w Karkonoszach od XV wieku. Zostawili na skałach ryte znaki, a wiedzę spisywali w zaszyfrowanych Księgach Walońskich.
- Widmo Brockenuzjawiska
- Własny cień rzucony na chmurę leżącą poniżej obserwatora, otoczony tęczową aureolą zwaną glorią. Polska nazwa ludowa: mamidło górskie.